Beestachtig. Auswitch Birkenau

Uitgestrekte groene vlaktes vol pluizige paardenbloemen en een strakblauwe lucht. Het is een prachtige, bijna zomerse, lentedag in Polen en de omgeving is mooi.
Hoe surreëel.

We zijn in vernietigingskamp Birkenau. Het kamp dat gebouwd werd om te doden, het liefst zo veel en zo efficiënt mogelijk. Massavernietiging.
Op deze plek verloor ieder mens zijn laatste beetje waardigheid. Hier waren alleen maar uitersten. Of je had macht en gedroeg je beestachtig, of je zat gevangen en werd beestachtig behandeld.

Zo ver als ik kan kijken zie ik barakken omlijst door prikkeldraad en wachttorens.
Voor mij nog maar één generatie geleden zijn op deze plek 1,3 miljoen gevangenen binnen gevoerd en op mensonterende wijze gemarteld en vermoord.

Mensen, kaalgeschoren, vernederd tot op het bot, bang en uitgehongerd.
Langzaam maar zeker voel ik de geschiedenis binnenkomen.

Informatieve bordjes vertellen over de gruwelijkheden die hier hebben plaatsgevonden en ik besef dat ik zonder deze bordjes niet zou weten dat het prachtig groene veld waar ik naar kijk een voormalige strooiveld is en dat op deze plek de as van honderdduizenden mensen is neergegooid.
Zonder de bordjes zou ik ook niet weten dat de barak waar we voetje aan voetje binnen schuifelden het eindstation bleek te zijn voor honderdduizenden vrouwen en dat ze vanaf hier regelrecht naar de gaskamer gingen.
Ik zou dan niet weten dat op de vele binnenplaatsen van Auswitch I en II ontelbare mensen zijn gefusilleerd of opgehangen en dat in kamp Birkenau uiteindelijk zo’n twintigduizend mensen tegelijkertijd verbleven.
Twintigduizend?!
We beginnen vandaag in kamp Auswitch I. Hier werd in het klein getest wat ze in het groot wilden gaan doen.
De kazerne laat weinig aan de verbeelding over en de dood is overal.
Op deze plek begonnen de Duitsers in 1940 met experimenteren. Beestachtige experimenten met gas, martelen en medische onderzoeken.
Het wreedste van het wreedste vond hier plaats en verbijsterd lees ik de verhalen en kijk ik naar de gigantische verzameling achtergebleven voorwerpen.
Enorme bergen schoenen, protheses, koffers, scheerkwasten, kammen en ga zo maar door. De kubieke meters zijn niet te tellen.
Het laatste wat je nog aan persoonlijke bezittingen bij je had werd in beslag genomen, gestolen, Het enige wat ze niet af konden pakken waren de herinneringen.
Verder waren de mensen die hier naartoe werden getransporteerd alles, maar dan ook alles kwijt. Zelfs het mens zijn.

Auswitch I en Auswitch Birkenau. De hel op aarde, gecreëerd door mensenhanden. Een stuk geschiedenis waar we onze ogen niet voor mogen sluiten. Hoe confronterend ook. Want onze geschiedenis is op ontelbare plekken in de wereld nog steeds de keiharde realiteit!

Ben je van plan Auswitch te gaan bezoeken? Een bezoek zonder gids is gratis. Je kunt echter ook een rondleiding boeken. Doe dit ruim van tevoren want het aantal toegangskaarten is beperkt. Ook wanneer je zonder gids naar binnen wilt, is het raadzaam minimaal twee weken van te voren te reserveren. Wij wisten dit niet en konden een week van te voren geen toegangskaarten meer reserveren. Uiteindelijk zijn we op de dag zelf ‘s morgens om half acht in de rij gaan staan en zonder gids naar binnen gegaan.
Een tour met een gids duurt 3 of 6 uur. Wij zijn ruim 5,5 uur binnen geweest. Doordat we tussen de groepen door konden laveren was het mogelijk kamp Auswitch I en vernietigingskamp Birkenau in alle rust te ervaren en dat alleen al was een ervaring op zich.

Kaarten kun je het beste rechtsreeks reserveren via de officiële pagina van Auswitch Birkenau: http://auschwitz.org/en/

Meer informatie over vernietigskamp Auswitch vind je op Wikipedia