Daar waar de dood tot leven komt

De tijd heeft overduidelijk zijn stempel gedrukt op de bizarre omgeving om me heen en voor even heb bekruipt me het gevoel dat ik in het spookhuis van de Efteling sta. Niets is minder waar.
Ik bevind me in het imposante en indrukwekkende knekelhuis Cimitero delle Fontanelle, een laatste rustplaats gebouwd in de enorme tufsteengrotten onder de de heuvels van Materdei, net buiten de stadsmuren van het oude Napels.
Op deze mythische plek, waar je de roerige geschiedenis van de stad tot in het puntje van je tenen voelt, vinden ruim veertigduizend zielen een laatste rustplaats.
Ik krijg kippenvel wanneer ik iemand nieuwsgierig het stof van een oude kist zie wegvegen en moet slikken wanneer ik de skeletten van twee geliefden voorgoed ineengestrengeld zie.
Ik laat het op me afkomen en baal stiekem een beetje dat ik geen statief heb meegenomen. Mijn camera gaat aan de slag en langzaam maar zeker voel ik me ontspannen.
Vreemd om te bedenken dat al deze restanten, net als wij, ooit doodgewone mensen van vlees en bloed zijn geweest.